|
Dil, aman dil...
BUGÜN ilk
Türk Dil Kurultayı'nın yüce Atatürk'ün başkanlığında Dolmabahçe Sarayı'nda
toplanışının 75. yıldönümü. Türk Dil Bayramı; Türkiye Türkçesi'nin
bayramı... "Ses bayramımız" Türkçe bugün ne durumda, konuyu hızlıca ele
alalım:
Atatürk'ün özerk yapıda dernekler olarak kurduğu Türk Tarih Kurumu
ile onun kardeş kuruluşu Türk Dil Kurumu, 1983'te 12 Eylül askeri
yönetiminin hukuk dışı bir uygulamasıyla tüzel kişiliklerine son verilerek
ortadan kaldırıldı. Evet, Türk ulusunun büyük kurtarıcısının, kurtarıcısı da
söz mü, her şeyi olan insanın kalıt (miras) hukuku çiğnendi ve el yazısıyla
bıraktığı vasiyetnamesi adeta yırtılıp atıldı! Yerlerine, upuzun adı olan
bir devlet dairesi, 'Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu'
oluşturuldu. Bu devlet dairesi, 12 Eylül'ün bir tür resmi ideolojisi
özelliğinde olan ünlü 'Türk-İslam Sentezi' yanlısı Aydınlar Ocağı
çıkışlı kimselerle dolduruldu.
Tam 24 yıldır Türk Tarih Kurumu da Türk Dil Kurumu da bal
vermez arılara dönüştüler. Hele Türk Dil Kurumu! Kurulduğu 1932'den,
kapatıldığı yıla değin tam 51 altın yıl boyunca Türk Dil Devrimi'ni
Ata'nın belirlediği ana doğrultudan sapmaksızın başarıyla yaşama
geçirmiş olan eski ve öz Türk Dil Kurumu'nun yerinde yeller eser...
Yüzlerce, belki binlerce yanlışla, yanılgıyla, çelişkiyle dolu kusurlu mu
kusurlu bir 'Türkçe Sözlük' ile, yazımı içinden çıkılması çok güç bir
arapsaçına dönüştürmüş olan bir 'İmlá Kılavuzu' yayımlayan yeni
TDK'nın hiç güven vermediğini üzülerek belirtiyorum.
Dilde arılaşma ve özleşme temeline dayanan Türk Dil Devrimi'ne
inanmayan, bu ülküyü 'uydurmacılık' olarak damgalayan, 'yaşayan
Türkçeyi' ve (her ne demekse) 'anayasa Türkçesini' kendine ana
ilke edinmiş olan bir kuruldan Türkçeyi yüceltmesini, geliştirmesini
beklemek safdillik olurdu. Dilimiz öksüz bırakıldı, hem de Atatürk
diye diye ve Atatürkçülük adına!
Neyse ki bu hukuk faciasından üç yıl sonra, 1987'de Ankara'da, eski
TDK emekçileri bir araya geldiler de Dil Derneği'ni kurdular.
Sayın Sevgi Özel'in başkanlığında tam 20 yıldır Dil Devrimi
savaşımını veren Dil Derneği'ni özellikle kutluyorum.
Ulu Önder'in, Atatürkümüzün 1938'in 10 Kasım'ına doğru, Dolmabahçe
Sarayı'ndaki odasında derin koma durumundayken, dudaklarından dökülen son
sözlerinden biri neydi, biliyor musunuz: "Dil, aman dil; dil!.." Son
soluklarında bile Türkçe'ye ve Türk Dil Devrimi'ne sevgisini haykırmış olan
Atatürk'e bir borcumuz var derim ben; bir değerbilirlik ve insanlık
borcu!
- - - - -
|